Jak w klasycznej baśni, konik polny gra na skrzypcach i żyje chwilą, podczas gdy pracowite mrówki gromadzą ogromne zapasy jedzenia na zimę. Swoją piosenką udaje mu się przekonać przynajmniej jedną małą mrówkę, dopóki nie pojawia się królowa i nie przepędza go z powrotem do pracy. Królowa ostrzega konika polnego, jakie czekają go kłopoty, gdy nadejdzie zima. Zima nadchodzi, a konik polny, bliski śmierci głodowej, natyka się na mrówki, które urządzają wystawną ucztę w swoim przytulnym małym drzewie. Przyjmują go i ogrzewają. Królowa mówi mu, że jeść mogą tylko ci, którzy pracują, więc musi dla nich grać. Napisał Jon Reeves