Jest rok 1961, a Ingmar Bergman kręci film. Vilgot Sjöman (reżyser Jestem ciekawa–żółta, 1967), który przygląda się pracy na planie jako asystent Bergmana, proponuje szwedzkiej telewizji, by skorzystała z okazji i zarejestrowała pracę tego uznanego reżysera. W sierpniu Sjöman i ekipa telewizyjna zaczynają rejestrować materiał do tego, co stanie się obszernym, pięcioczęściowym dokumentem o powstawaniu filmu Winter Light, ukazującym rozwój scenariusza, budowę scenografii i oświetlenie, próby i montaż, a także intymne rozmowy z Bergmanem oraz członkami jego ekipy i obsady. Materiał z szwedzkiej premiery filmu pokazuje bezpośrednie reakcje widowni oraz recenzje krytyków opublikowane następnego dnia.