W swoim gabinecie w New Jersey Richard Nixon analizuje błędne posunięcia swojej kariery politycznej, próbując uwolnić się od odpowiedzialności za aferę Watergate i ostro krytykując decyzję prezydenta Geralda Forda o ułaskawieniu go. W swoim monologu porusza temat życia osobistego oraz opowiada o swoim wychowaniu i matce. Przez cały monolog towarzyszą mu jedynie magnetofon, broń i whiskey, a jego wypowiedź jest przesiąknięta jadem i paranoją, które za jego prezydentury wprawiały opinię publiczną w konsternację.