Podobnie jak wielu Amerykanów japońskiego pochodzenia zwolnionych z obozów internowania z czasów II wojny światowej, młode siostry Omori zrobiły wszystko, by wymazać wspomnienia i blizny po życiu w odosobnieniu. Pięćdziesiąt lat później uznana reżyserka Emiko Omori prosi starszą siostrę i innych więźniów obozów o refleksję nad osobistymi i politycznymi konsekwencjami internowania. Od żywiołowych wspomnień typowej nastolatki po tłumiony gniew obywateli zmuszonych do podpisania deklaracji lojalności — Omori tworzy poetycki i pouczający obraz jednego z mrocznych rozdziałów amerykańskiej historii.