Po śmierci męża Elizabeth znów zaczyna grać na saksofonie tenorowym i wspomina czasy, gdy miała 15 lat i należała do Blonde Bombshells, swingowego zespołu złożonego z samych kobiet (z jednym wyjątkiem). W towarzystwie owego wyjątku i zachęcana przez wnuczkę Elizabeth odnajduje wszystkie dawne członkinie zespołu i namawia je do wspólnego występu. Przy okazji dowiaduje się więcej, niż wiedziała o zespole, jego członkiniach, różach na zestawie perkusyjnym i samej sobie — ostatniej z Blonde Bombshells.