Ten dokument to najbardziej wszechstronne spojrzenie na „niedotykalnych” w Indiach. Motywowany starożytnymi nakazami religijnymi zwyczaj ten, w tragiczny sposób dzielący ludzi ze względu na pochodzenie, nie ustępuje mimo wszelkich zachęt ze strony rządu. Osoby uznawane za niedotykalne cierpią nie tylko z powodu izolacji — są zmuszane do wykonywania podrzędnych prac w swoich społecznościach, picia z oddzielnych naczyń, zdejmowania butów na ulicy na znak szacunku oraz okazywania na wiele innych sposobów swojej rzekomej niższości. Podczas gdy media przedstawiają pozytywny obraz demokratycznych Indii, filmowiec Stalin Kurup przez cztery lata podróżuje po kraju, by ukazać trwający ucisk Dalitów, „złamanych ludzi”, w bardzo różnych społecznościach, w tym wśród Sikhów, chrześcijan i muzułmanów.