W latach 1981–1984 mała prywatna uczelnia w Dallas mogła poszczycić się najlepszym bilansem w futbolu akademickim. Mustangi z Southern Methodist University święciły triumfy dzięki słynnemu backfieldowi „Pony Express”. Jednak w miarę zbliżania się połowy dekady program rozpadał się w szwach. Liczyły się wyłącznie zwycięstwa, a University coraz bardziej oddawał kontrolę nad programem futbolowym miejskim baronom naftowym i potentatom rynku nieruchomości; rażące i częste naruszenia przepisów NCAA stały się normą. W 1987 roku szkołą i całym sportem wstrząsnęła decyzja NCAA o nałożeniu „kary śmierci” na program futbolu akademickiego — po raz pierwszy i jedyny w historii. SMU przez dwa lata nie miało drużyny futbolowej, a kibice przez kolejnych 20 lat byli pozbawieni własnej tożsamości, aż do zwycięstwa w 2009 Hawaii Bowl. To historia Dallas lat 80. oraz chciwości, władzy i korupcji, które z pól naftowych przeniknęły na boisko futbolowe, a stamtąd aż do rezydencji gubernatora.