W tradycyjnej wiosce w Kosowie, rok po wojnie (2000), gdy ludzie odbudowują swoje życie, nauczycielka Lushe, kierując się wewnętrznym sumieniem, udziela wywiadu międzynarodowej dziennikarce, mówiąc jej, że ona i trzy inne kobiety z wioski zostały zgwałcone przez serbskie siły. Krytyczne spojrzenie na społeczeństwo, które przetrwało wojnę i zdobyło niepodległość, lecz wciąż zmaga się z równością ludzi. Wnikliwy portret bałkańskiej wioski, patriarchalnego mikrokosmosu oraz jej burmistrza, który desperacko pragnie kontrolować życie wioski. Portret mężów, którzy czują się zmuszeni do zachowywania siły, lecz działają wbrew własnym emocjonalnym interesom. Refleksja nad rytuałami, które ukazują nie tylko nierówność płci, lecz także brak wolności słowa w męskiej społeczności.