Everyman odnosi sukcesy, cieszy się popularnością i jest u szczytu możliwości, gdy przychodzi po niego Śmierć. Musi porzucić życie, które zbudował, i wyruszyć w ostatnią, rozpaczliwą podróż, by znaleźć przyjaciela — kogokolwiek — kto przemówi w jego obronie. Śmierć depcze mu jednak po piętach, a czasu jest coraz mniej. Jeden z wielkich pierwotnych mitów duchowych, Everyman stawia pytanie, czy dopiero w obliczu śmierci możemy zrozumieć własne życie. Od XV wieku stanowi kamień węgielny angielskiego dramatu, a teraz wybucha na scenie w olśniewającej inscenizacji ze słowami Carol Ann Duffy, Poet Laureate, i choreografią Javiera De Frutosa.