Akerman filmuje swoją matkę Natalię, starszą kobietę polskiego pochodzenia, w jej brukselskim mieszkaniu. Przez dwie godziny obserwujemy, jak jedzą, rozmawiają i dzielą się wspomnieniami, czasami w towarzystwie Sylvaine, siostry Chantal. Ponadto, aby pokazać, jak bardzo świat się skurczył, Chantal pozostaje w kontakcie z matką w innych porach roku za pośrednictwem Skype’a, z miejsc tak odległych od Belgii jak Oklahoma czy Nowy Jork.