„Przepowiednia Siódmego Ognia” mówi, że „czarny wąż” przyniesie zagładę ziemi. Dla Winony LaDuke „czarnym wężem” są pociągi z ropą i rurociągi. Kiedy dowiaduje się, że należąca do kanadyjskiej firmy Enbridge spółka planuje poprowadzić nowy rurociąg przez ziemie jej plemienia objęte traktatem z 1855 roku, ona i jej społeczność przystępują do działania, by ocalić święte jeziora z dzikim ryżem i zachować tradycyjny rdzenny sposób życia. Organizują coroczną duchową konną pielgrzymkę wzdłuż planowanej trasy rurociągu, przemawiają na zebraniach społeczności i przesłuchaniach organów regulacyjnych. Winona zeznaje, że trasa rurociągu przebiega śladem historycznej i współczesnej traumy. Plemię uczestniczy w procesie uzyskiwania pozwoleń na budowę rurociągu, powołując się na prawa traktatowe do ochrony swoich zasobów naturalnych. LaDuke wraz ze swoim plemieniem i innymi osobami domaga się uwzględnienia wpływu rurociągów na zasoby ludności plemiennej w procesie wydawania pozwoleń.