W Japonii, krajem rządzonym przez Partię Liberalno-Demokratyczną, opierającą się przez większość okresu powojennego na polityce oszczędności i neoliberalnych ambicjach, nierówności płciowe i ekonomiczne stały się coraz bardziej dotkliwe. Takashi Nishihara, filmowiec, który śledził protesty młodzieży w Japonii, zauważa, że istnieje jedna partia, która zdaje się poruszać kwestie płciowe i ekonomiczne w sferze politycznej — Japońska Partia Komunistyczna (JCP), partia zbliżająca się do setnej rocznicy istnienia i niezmiennie obciążona historycznymi konotacjami. Choć Nishihara pozostaje osobą z zewnątrz, uzyskał bezprecedensowy dostęp do JCP, a kierując się zainteresowaniem młodszymi członkami partii, którzy pokładają nadzieję w JCP, stworzył dokument wykraczający poza politykę partyjną i przyglądający się współczesnym oddolnym ruchom lewicowym w Japonii. Film staje się również świadkiem większego i głęboko zakorzenionego patriarchalnego systemu, który wciąż tłumi rodzące się nadzieje.