Nadszedł rok matury dla Magyda, małego Araba z rue Raphaël w północnych dzielnicach Toulouse. Dla Francuzów to formalność, dla „tubylca” — wydarzenie sejsmiczne. Pomyślcie tylko: pierwszy arabski prom w mieście. Koniec tunelu, kulminacja długiej konfrontacji z losem, pod nieustanną, pełną miłości presją wszechwładnej matki i szyderczymi docinkami bandy. Bo w peryferiach „wspólnego życia” nie uchodzi uchodzić za „intelektualistę” po szkole; Magyd i jego nierozłączni przyjaciele — aktywista Samir i artysta czatu Momo — doświadczają tego na co dzień.