Życie pracowników stacji, Alfonsa i Bruna, wyznacza codzienna rutyna, której przestrzegają z pedantyczną dokładnością. Choć od lat nie pojawili się żadni pasażerowie, nigdy nie zaniedbali nadawania cogodzinnych sygnałów ostrzegawczych. Pewnego dnia przed kasą biletową zjawia się grupa wędrownych muzyków, burząc ukochany porządek Alfonsa. Bruno natomiast czerpie przyjemność z pełnego uciech życia muzyków i zaczyna kwestionować zasady panujące na stacji.