Haroun jest starym kawalerem, który od kilku lat mieszka w Oranie. Emerytowany urzędnik prowadzi życie w odosobnieniu, aż pewnego dnia w barze spotyka Kamela, dziennikarza, któremu opowiada niewiarygodną historię sięgającą 1942 roku. Twierdzi, że jest bratem „Araba” zabitego w opowieści przedstawionej w jednej z najsłynniejszych powieści XX wieku, „Obcym” Alberta Camusa. Araba o wymazanym imieniu: Moussa. Poprzez gniew, zapewnienia, szczegóły i zwierzenia Haroun w końcu przekonuje dziennikarza, by wysłuchał jego historii. Jego wyznanie jest krzykiem wolności i rozpaczy, ale przede wszystkim krzykiem buntu: przeciwko despotycznej matce, przeciwko krajowi, któremu nie udało się osiągnąć prawdziwej niepodległości, przeciwko książce i przeciwko słynnemu francuskiemu pisarzowi.