Tony nie żyje od zaledwie dwóch czy trzech lat. A może od siedmiu. Trudno śledzić upływ czasu, kiedy nie ma się pulsu. Dni mijają jeden za drugim i tracą znaczenie, gdy jest się martwym, ale to nie największa bolączka Tony’ego związana z życiem pozagrobowym. Miasto wygląda tak samo jak za życia Tony’ego, ale wszyscy są obcy. Jego mieszkańcy spędzają czas na przestrzeganiu arbitralnego zestawu zasad przekazywanych z pokolenia na pokolenie od czasów, których nie pamiętają. Zmarli żyją w niekończącej się jesieni, gdzie zmiany są nie tylko rzadkością, ale wręcz uchodzą za nietakt. Czy dusza może znaleźć miłość i sens w takim miejscu?