Portret dzieła Alexandra Caldera Chef d’orchestra (1966), stworzonego we współpracy z nowojorskim kompozytorem Earle’em Brownem. Gdy dzieło powstało w 1964 roku, miało pełnić zarówno funkcję instrumentu („granego” w określonych odstępach czasu według otwartego zapisu nutowego przez czterech perkusistów), jak i dyrygenta (po uderzeniu i wprawieniu w ruch obrotowy muzycy wracali do swoich stanowisk perkusyjnych i wyobrażali sobie płatki mobili nałożone na zapis nutowy, grając wyłącznie te nuty). Na potrzeby Shape Notes zainscenizowano i nagrano dwa wykonania Chef d'orchestre. Nagrania dźwiękowe tych wykonań poddano następnie montażowi i wykorzystano jako nową partyturę, na podstawie której skomponowano rytm wizualny tego dzieła.