Nurt myśli spaja trzy epizody w spójną całość, wyrażoną za pomocą niewielu elementów, i czyni z przestrzeni, czasu i ruchu czysto filmowe środki wyrazu. Głos nie jest potrzebny. Owszem, są dźwięki i muzyka, ale nie ma ludzkich głosów, jak w kinie pierwotnym. Są twarze, powolne lub szybkie ruchy, rozpacz, nieuchronność losu, ledwie dostrzegalna groza, pragnienie wolności i strach przed nią. Jest też miłość, być może raczej złudzenie niż rzeczywistość.