Albertine to najbardziej kontrowersyjna postać z Recherche du temps perdu, najczęściej wspominana, a zarazem ta, o której wiemy najmniej: nie wiemy, skąd pochodzi, czym się zajmuje, dokąd trafia… a nawet gdy umiera, zastanawiamy się, czy w ogóle istniała. Kilku krytyków dopatrywało się w Albertine Alfreda Agostinellego, szofera Prousta, młodego Włocha, w którym Proust był szaleńczo zakochany. Powieść i życie Prousta stają się pretekstem do współczesnej historii miłosnej, w której Marcel, Albertine i Alfred ukrywają się, blefują, zamieniają płciami i rolami, przeżywając miłość jako odwieczne pytanie, ze świadomością, że istoty rzeczy nie da się uchwycić, a jedynie dostrzec.