Raffaele właśnie usypał mały stosik ziarna, który ma mu wystarczyć na cały rok. Nie chcąc dać się zaskoczyć, od kilku dni sypia na wsi, z dala od wszystkich, czekając, aż nadejdzie wiatr i wreszcie pomoże mu oddzielić ziarna pszenicy od plew. Ale wiatr się nie pojawia. Codziennie odwiedza go tylko Angelino, dzięki czemu Raffaele czuje się mniej samotny. Może pewnego dnia, gdy dorośnie, Raffaele pożyczy mu swoją nieujarzmioną klacz i Angelino wreszcie zdoła na niej jeździć. Ale Angelino nie zamierza czekać.