Ernani to historia miłosna młodej kobiety, Elviry, uwikłanej między trzema mężczyznami: swoim ukochanym, szlachcicem, który stał się banitą, Ernaním; swoim opiekunem, bogatym, podeszłym w latach de Silvą, który chce ją mieć dla siebie; oraz Don Carlo, królem Hiszpanii, który również zwrócił uwagę na Elvirę. Z uwagi na liczbę protagonistów jest to także historia tragedii. Zaledwie 14 lat po premierze Hernaniego Giuseppe Verdi zaadaptował sztukę Victora Hugo na operę, której premiera odbyła się w La Fenice w Wenecji w 1844 roku. Ernani od razu odniósł trwały triumf młodego Verdiego, dowodząc jego talentu do przekształcania wydarzenia historycznego (koronacji Karola V na cesarza w katedrze w Akwizgranie) w psychologicznie przekonujący dramat muzyczny. Tło w postaci trzech mężczyzn zabiegających o względy jednej kobiety było dla Verdiego idealnym pretekstem do zgłębienia walorów ekspresyjnych trzech rodzajów męskiego głosu: tenoru, basu i barytonu.