Film skupia się na kompozytorze Ādolfsie Skulte (1909–2000) i jego życiu, opowiedzianym za pomocą jego własnych wspomnień, materiałów archiwalnych i muzyki. W wywiadach nakręconych pod koniec lat 90. maestro opowiada o swoim życiu i wspomina dzieciństwo, studia u profesora Jāzepsa Vītola, pracę nauczyciela, przeprowadzkę z Kijowa na Łotwę oraz najwybitniejszych uczniów – Imantsa Kalniņša, Mārtiņša Braunsa, Vilnisa Šmīdbergsa i innych – powstanie baletu Brīvības sakta (1946–1950) i inne ważne wydarzenia ze swojego życia, które zwieńczyło przyznanie mu w 1999 roku Wielkiej Nagrody Muzycznej za całokształt twórczości. Ādolfsa Skulte filmuje jego syn, operator Gvido Skulte, a ważną rolę w filmie odgrywają także żona kompozytora, Helēna, oraz jego wnuk, artysta Kristaps Skulte.