Indianie i Yankees, rywalizujący z White Sox o zwycięstwo w zaciętej walce, spotkali się na Polo Grounds 16 sierpnia 1920 roku. W piątej zmianie Carl Mays rzucił jedną ze swoich „podwodnych” piłek, która trafiła Raya Chapmana w głowę. Chapman upadł przy bazie domowej. Został przewieziony do szpitala i zmarł następnego dnia — był jedynym zawodnikiem Major League Baseball, który kiedykolwiek zginął podczas meczu. Żałoba ogarnęła Cleveland, a ten przełomowy moment doprowadził do eksplozji emocji na boisku i poza nim. Indianie, wzmocnieni przybyciem młodego shortstopa Joego Sewella, zdołali się podnieść i wygrać swój pierwszy tytuł World Series. W rezultacie narodziła się rywalizacja, która miała trwać 100 lat.