Ten film dokumentalny to portret „terapeutki zwierząt i medium”, która przekonała sceptycznych właścicieli zwierząt domowych, opiekunów zoo i trenerów koni wyścigowych, że naprawdę potrafi „rozmawiać” ze zwierzętami. Obserwujemy ją przy pracy, gdy doradza koniom wyścigowym potrzebującym czasu na odpoczynek, przygnębionym kotom i zagubionym mrówkom. Słuchamy właścicieli i trenerów opowiadających, jak zachowanie ich zwierząt zmieniło się po jej sesjach oraz jak mówiła im rzeczy o zwierzętach, których „nie mogła wiedzieć” — chyba że same zwierzęta jej o nich powiedziały. High Museum of Art w Atlancie stwierdziło: „Dowcipny i powściągliwy, ten film z trudem można uznać za dokument, który ktoś nazwałby wywrotowym... ale jeśli zaakceptujemy istotę pracy Friedmana, nie jest on jedynie wywrotowy, lecz rewolucyjny, ponieważ podważa same fundamenty naszego doświadczenia świadomości i naszej relacji ze światem przyrody”.