Paluszki, kostki, supremy, medaliony, rillettes, wiórki, plastry: surimi występuje w wielu postaciach. Na europejskim rynku pojawiło się około dwudziestu lat temu i odniosło błyskawiczny sukces. Każda francuska rodzina zjada średnio trzy kilogramy rocznie: Francja jest drugim po Japonii największym konsumentem na świecie. Surimi nie jest ani tłuste, ani zbyt bogate w białko, a do jego produkcji nie używa się ani krabów, ani odpadów rybnych. Pierwotnie jego wytwarzanie było jednak sztuką. Tradycyjne japońskie surimi, zwane Kamaboko, co oznacza „mięso ryby”, składa się niemal w 100% z ryb. Od japońskiego surimi z najwyższej półki po przemysłowe paluszki krabowe — tajemnica receptury zaczyna się 600 metrów pod powierzchnią oceanu.