Nadia, matka, i jej dwoje dzieci — nastoletnia Valeria i Julián — tworzą prostą, zżytą rodzinę. Obserwujemy ich codzienne życie: wspólne posiłki, odrabianie lekcji, a nawet tańce, aż pewnej nocy Julián nie wytrzymuje i otwiera matce oczy, błagając ją, by skończyła ze swoją szaloną fantazją. Od tej chwili Nadia nie będzie już mogła uciec od rzeczywistości. Jej córki już nie ma, jej pokój jest pusty, a przy stole są już nie trzy, lecz tylko dwa miejsca. I tak docieramy do ostatniej sceny tej historii: Nadia postanawia coś zrobić ze swoim bólem i dołącza do „Las Vigilantas”.