Marie Bertin znalazła się w ślepym zaułku, zarówno w życiu osobistym, jak i zawodowym. Kiedy Pierre Gendreau, były kanadyjski minister, poprosił ją o pomoc w pisaniu przemówień, dostrzegła w tym rozwiązanie sytuacji, która stała się nie do zniesienia. Wiązała duże nadzieje z nowym życiem w Quebecu u boku syna Toma, którego kilka miesięcy wcześniej „urodziła sama”. Jednak po objęciu nowego stanowiska sytuacja daleka jest od sielankowej. W domu panuje ciężka atmosfera. Relacje między Pierre’em, jego żoną Nathalie i ich synem François są napięte.