Młody filmowiec otrzymuje zlecenie nakręcenia filmu i trafia w nieznane sobie środowisko — do aulu (kazachskiej wsi). Młody człowiek z miasta zanurza się w zupełnie innym świecie. Życie małej wsi pełne jest intryg, konfliktów i dramatów, w których uczestniczy główny bohater. Krok po kroku zaczyna rozumieć i akceptować wszystko, co się dzieje. Film kończy się świętowaniem — obrzezaniem małego dziecka. Ten pradawny kazachski rytuał ponownie jednoczy ludzi. Urazy i kłótnie odchodzą w zapomnienie. Radość życia powraca do dusz ludzi. Film jest stwierdzeniem, że jeśli pieniądze są złem i nie da się go wykorzenić, to dobroć żyje w duszy każdego człowieka i jej również nie da się wykorzenić.