Złożona, przepisana, wyrzucona, pomięta, przekreślona, wciśnięta do kieszeni, przekazana księgowemu, by później odkryć, że to nie ta; potem zapisana, wyrwana, zużyta, czasem zgnieciona, poplamiona poranną kawą. Bohater filmu porusza się po papierni urywanymi ruchami, wykonując swoje obowiązki. „Wątpię, że jeszcze się spotkamy. Naprawdę wątpię” — powtarza sobie, zwracając się w pustkę.