L’Étoile w znacznym stopniu przyczyniła się do ugruntowania pozycji Chabriera jako ważnej postaci paryskiej sceny, a jego współczesny Henri Duparc szczególnie chwalił go za stworzenie francuskiego gatunku komicznego, zarazem zabawnego i muzycznego – określanego jako swego rodzaju francuscy Die Meistersinger. Fantazyjna opowieść rozgrywa się w wyimaginowanym królestwie i, rzecz jasna, wszystko kończy się dobrze. Jednak pomimo skromnej fabuły L’Étoile jest dziełem przełomowym, wyjątkowym przykładem francuskiej opery lekkiej XIX wieku, zorkiestrowanej z wielkim wyrafinowaniem i przepełnionej zwiewnym dowcipem.