Film o wygnaniu, rewolucji, pejzażach i pamięci. Anabasis przywołuje niezwykłe, równoległe historie Adachiego i May: pierwszego — filmowca, który porzucił obrazy, drugiej — młodej kobiety, której pozbawiona tożsamości egzystencja nie pozwalała zachowywać obrazów z własnego życia. Trafnie przywracając obraz do ich życia, reżyser Eric Baudelaire zestawia odkrywcze wspomnienia Adachiego i May w formie narracji z offu z ciepłymi, kruchymi ujęciami na taśmie Super-8 mm, ukazującymi ich odmienne środowiska: Tokio i Bejrut. Osadzając ich szeroko zakrojone refleksje w solidnej, a zarazem złożonej rzeczywistości, Anabasis oferuje niezwykle satysfakcjonujące spojrzenie na fascynującą, dziś niemal zapomnianą epokę w polityce i kinie oraz przypomina, że film potrafi przedstawiać swój pejzaż — i na niego wpływać.