Białowłosy starzec imieniem Robert Belov, niewidomy i słabowity, lecz obdarzony donośnym głosem i żelaznym charakterem, otwarcie nienawidzi wszelkiej władzy. Zarazem ogromnie kocha poezję i ludzi w jakiś sposób z nią związanych. Kocha okolice perm­skich więzień — dokąd władze, nie wnikając zbytnio w szczegóły, zsyłały poetów i morderców. Pisze książkę pełną rubasznych żartów o tych ludziach, zatytułowaną „Perm region”. W towarzystwie przypadkowych współpasażerów wyrusza śladami Pasternaka na Ural, sprawiając, że krajobrazy i głosy brzmią inaczej, i tworzy w ten sposób nieformalny, żywy przewodnik po regionie nad Kamą.