Urodzony w 1873 roku w ubogiej dzielnicy Neapolu Enrico Caruso podbił świat swoim głosem. W wieku 27 lat otrzymał angaż w La Scali w Mediolanie, a jego i tak już ogromna popularność gwałtownie wzrosła dzięki wynalezieniu gramofonu. Sprzedał miliony płyt i zdobył międzynarodowe uznanie. W 1903 roku przeniósł się do Nowego Jorku, by wystąpić w prestiżowej Metropolitan Opera w roli Radamesa. Jego bogactwo i sława zwróciły jednak uwagę mafii, która zaczęła go szantażować. Czuł się uwięziony przez własną sławę i zmarł w wieku zaledwie 48 lat. Biograf Francesco Canessa, krytyk muzyczny Jürgen Kesting i kompozytor Micha Hamel wyjaśniają wzloty i upadki człowieka stojącego za ponadczasowym włoskim głosem.