W 1996 roku w Timbuktu publicznie spalono kałasznikowy. Wówczas „Płomień Pokoju” symbolizował koniec rebelii Tuaregów, stłumionej krwawymi masakrami. W tym samym roku rebelianci złożyli broń. W tym samym roku, po złożeniu obietnic przez rząd, rodziny, które uciekły za granicę, opuściły Mauretanię, Algierię i Burkina Faso, by wrócić do domu. W walce o prawa i przetrwanie tego ludu, który od wieków odnajdywał wolność w jednej z najbardziej niegościnnych krain świata — na Saharze — kultura i broń od tamtej pory bezpośrednio ze sobą konkurują.