Gdy jej ojciec nagle zostaje sparaliżowany, reżyserka spędza cztery lata, przemieszczając się między szpitalami, i szuka schronienia za kamerą, uciekając przed rodzinną tragedią. Ośrodki rehabilitacyjne, cmentarze, miłość, eksperymenty z VR, żarliwe modlitwy i wiadomości głosowe składają się na zapis podróży reżyserki, która próbuje naprawić to, co niemożliwe: znaleźć odkupienie dla rozbitej rodziny, sprawiając, by jej ojciec znów chodził.