Ekranizacja powieści tadżyckiego pisarza Sadriddine Aini, opowiadającej historię włóczęgi, który zakochuje się w bogatej dziewczynie, miała stać się pierwszym pełnometrażowym filmem fabularnym w historii kina Azji Środkowej. Jednak niedokończony Dokhunda został zakazany przez władze radzieckie, gdy produkcja filmu była już w pełnym toku. Nie zachował się żaden materiał filmowy. Dlatego Izvolov musiał oprzeć się na scenariuszu Lev Kuleshov, aby zbadać i docenić wizję mistrza oraz wyjątkową koncepcję estetyczną, która nigdy nie miała zostać zrealizowana za życia Kuleshov.