Świat tłumaczy symultanicznych wydaje się całkowicie hermetyczny, a oni sami są przedstawicielami „starej” elity kulturalnej. Wszystko zaczęło się od niemal tajemnej wiedzy: radzieccy dyplomaci i doskonale wykształceni rosyjscy emigranci, zmuszeni dorabiać jako taksówkarze, w dużej mierze stworzyli tłumaczenie symultaniczne po obu stronach żelaznej kurtyny. Od procesów norymberskich i pierwszych spotkań ONZ tłumaczenie symultaniczne stanowi ważną część światowej dyplomacji. Ale nie zawsze tak będzie. Być może jeszcze za życia tych, którzy byli świadkami jego narodzin, tłumaczenie symultaniczne ustąpi miejsca tłumaczeniu maszynowemu.