25 listopada 1970 roku mężczyzna popełnił rytualne samobójstwo w tokijskiej siedzibie japońskiego Ministerstwa Obrony, pozostawiając po sobie dorobek arcydzieł i kontrowersje, które rozbrzmiewają do dziś. Tym człowiekiem był Yukio Mishima, jeden z najwybitniejszych i najbardziej cenionych japońskich powieściopisarzy. Wraz z czterema członkami własnej prywatnej armii — Tatenokai — Mishima wziął komendanta jako zakładnika i wezwał zgromadzonych na zewnątrz ministerstwa wojskowych do obalenia ich społeczeństwa i przywrócenia władzy cesarza. Kiedy żołnierze wyśmiali Mishimę i zaczęli z niego szydzić, przerwał przemowę i wycofał się do gabinetu komendanta, gdzie popełnił seppuku — śmierć samurajskiego wojownika — rozcinając sobie brzuch ceremonialnym nożem, zanim jeden z jego towarzyszy odciął mu głowę. Co Mishima naprawdę próbował wyrazić poprzez swoje działania? I co zobaczył w ostatnich chwilach życia?