Aby utrwalić swoją ideologię, władze radzieckie wypełniły ukraińskie miasta i wsie propagandowymi rzeźbami, freskami i mozaikami. Z biegiem czasu styl niektórych twórców ewoluował od realizmu ku formalizmowi. Wciąż jednak musieli oni lawirować między realizacją partyjnych zamówień a urzeczywistnianiem uniwersalnych tematów. Monumentalne dzieła jednego z artystów, Ivana Lytovchenki, są dziś powoli niszczone przez działanie sił natury i promieniowania na budynki niegdyś młodego i kwitnącego, a obecnie opuszczonego miasta Prypiat. Liczne prace innych twórców z ubiegłego stulecia nadal kształtują przestrzeń ukraińskich miast i wsi. Jak to jest być artystą formalistą w systemie totalitarnym? Czy monumentalne dziedzictwo Związku Radzieckiego zasługuje na zachowanie w dzisiejszej niepodległej Ukrainie?