W zderzeniu obrazów mediów i obrazów przedstawiających media Muntadas łączy film, wideo i telewizję w salę luster odzwierciedlającą współczesną kulturę. Obrazy telewizyjne i wideo pochodzące ze źródeł filmowych — Poltergeist, Videodrome, Network, The Candidate — oraz taśmy wideo-artu, ukazane we fragmentach w zbliżeniu, zostają przedstawione jako nieczytelne, abstrakcyjne pola. Na tym tle linii skanowania i niewyraźnych obrazów seria wyizolowanych słów — „manipulation”, „context”, „audience”, „fragment” — tworzy indeks taktyk aparatu telewizyjnego, a także refleksyjnych strategii Muntadasa (wideo) krytykowania mediów. Gdy napięta muzyka Glenn Branca przyspiesza ku kulminacji, ostatni obraz wideo, przedstawiający odbiorniki telewizyjne na ekspozycji konsumenckiej, rozpada się na fragmenty i dezintegruje.