Czy to w kabarecie, czy w synchronizacji ruchu warg, jedną z najprzyjemniejszych zabaw jest użyczanie komuś własnego głosu. Aktor Il faut se tromper, któremu głosu użycza szereg znanych medialnych osobowości, rozpoznawanych przez widza z przyjemnością, wędruje od pokoju do pokoju i od postaci do postaci podczas niedzielnego spaceru po swoim mieszkaniu. Poza grą tożsamościami brawurowy występ Valentina Dilasa, sprawnie wyreżyserowany przez Jean Boiron Lajous, opowiada o tym, jak przyswajamy sobie cudze dyskursy i jak ich wewnętrzne ścieżki kształtują nasze postawy, łącznie z samym sposobem, w jaki chodzimy. (Claire Lasolle)