Podróżujemy w rytmie pór roku przez prawdziwą i fikcyjną historię portugalskiego regionu Alentejo i zamieszkujących go ludów. Zaczyna się w teraźniejszości pozbawionej pamięci i przenosi w czasie do niepamiętnych czasów, sprzed wynalezienia pisma. Po drodze przemierza mniej lub bardziej odległą przeszłość: pracę i życie niemieckich archeologów, uwięzionych daleko od domu podczas II wojny światowej, poprzez ich archiwa i listy; okupację ziemi przez robotników wiejskich po rewolucji w kwietniu 1974 roku; historie przechowywane w pamięci zbiorowej. Podczas tej podróży spotykamy kobiety i mężczyzn, starców i dzieci, pasterzy, myśliwych, pszczelarzy, archeologów, nauczycieli i gawędziarzy, a także ruiny, dolmeny i tysiącletnie drzewo oliwne. Wszyscy oni, dzięki swoim wspomnieniom, przekonaniom i wiedzy, składają się na poetycki, polityczny, wielowarstwowy i polifoniczny portret regionu.