Jego matka zaczyna pić, gdy ma osiem lat. Jan Koester wyświetla na własnym ciele zdjęcia z dzieciństwa, które opowiadają o samotności i bezradności w toksycznych relacjach. Te nakładające się na siebie obrazy, przypominające test Rorschacha, zestawiają fizyczne abstrakcje z ich brutalnym i wyobcowanym otoczeniem. Przechodzące od płynnych do urywanych ruchów, piksele złożone w teleskopowe obrazy, które szarpią się ze sobą, dekonstruują dominujące normy płciowe.