„Wypalona grupa brneńskich intelektualistów postanawia pojechać do Kolochavy na Ukrainie, aby wystawić tam «Balladę dla bandyty»”. Tymi słowami kolektyw autorski przedstawia swój film, w którym przede wszystkim za pomocą obrazów dokumentalnych komponuje liryczną groteskę o epokowej podróży, która może być ich celem. Ale nie musi nim być. Głównym środkiem wyrazu jest tu montaż filmu, zestawiający ze sobą różne ujęcia, wypowiedzi i znaczenia, często w swego rodzaju produktywnym konflikcie. Tak jak w wierszu, „funkcja poetycka” sztuki i jej zdolność do służenia jako podstawowe narzędzie wyrażania piękna przejawiają się tu na naszych oczach z pełną mocą.