Film Sibylle Schönemann o aborcji oddaje głos młodym i starszym kobietom; kobietom, które zostały zmuszone do aborcji przez swoich partnerów, oraz tym, które zdecydowały się donosić ciążę mimo przewidywanych trudności. Całość ma formę swoistego kolażu, w którym rozmowy przy okrągłym stole przeplatają się ze stylizowanymi fragmentami, a kamera pokazuje także chwile w klinice tuż przed zabiegiem i po nim. Ton waha się między dramatem a afirmacją życia. Poza jednym wyjątkiem pominięto liberalne perspektywy. Schönemann wraz z Tamarą Trampe omal nie zdołała podjąć tego złożonego tematu w filmie fabularnym.