Na cmentarzu przy ulicy Kerepesi trzej grabarze rozważają los świata, po czym wychodzą z roli i w kolejnych epizodach wcielają się w typowe postacie współczesnej węgierskiej rzeczywistości: grubą rybę, zawadiakę, ofiarę, przywódców półświatka. Przedstawiają małe absurdalne dramaty miłości, małżeństwa, przyjaźni, porządku publicznego i bezpieczeństwa prawnego. Autor i reżyser cały czas krążą wśród nich, rozmyślając i śmiejąc się z ich popisów. Historie, które zaczynają się na cmentarzu i tam powracają, przypominają o nieuchronności śmierci. Autor i reżyser (Gyula Hernádi i Miklós Jancsó) mądrze zaprzyjaźniają się ze śmiercią.