W 2005 roku Punam Tamang ma dziewięć lat i mieszka w nepalskim mieście Bhaktapur. Straciła matkę, gdy miała pięć lat, i od tamtej pory opiekuje się młodszym rodzeństwem, podczas gdy jej ojciec pracuje od świtu do nocy. Punam opowiada nam swoją historię i przedstawia rodzinę, sąsiadów, nauczycieli oraz przyjaciół. Cztery lata później życie Punam, która ma już trzynaście lat, wygląda inaczej. To, czego ona i jej rodzeństwo zdołali dotąd uniknąć, stało się nieuniknione: w 2009 roku jej opowieść prowadzi nas do miejscowej cegielni.