W maju 2015 roku grupa studentów z Tokio, w wieku od 16 do 23 lat, przyjeżdża do gospodarstwa rolnego w Sukagawie, w prefekturze Fukushima. Na miejscu wita ich Kazuya Tarukawa, rolnik, oraz jego matka Mitsuyo. Ojciec Kazuyi odebrał sobie życie zaraz po katastrofie nuklearnej, mówiąc, że mógł popchnąć syna, który przejął gospodarstwo, na niewłaściwą drogę. Kazuya zmaga się z trudnościami jako rolnik, a studenci słuchają, jak opowiada o realiach upraw w Fukushimie cztery lata po katastrofie, absurdach systemu odszkodowań TEPCO oraz swojej determinacji, by nadal uprawiać ziemię przodków.