Podczas zimnej wojny wydawało się, że nie ma innego wyboru niż opowiedzenie się po stronie kapitalistycznego Zachodu lub bloku sowieckiego. Prezydent Jugosławii Tito szukał jednak sojuszników w krajach spoza Zachodu, by urzeczywistnić alternatywną wizję polityczną. W 1961 roku, podczas konferencji założycielskiej w Belgradzie, na której zgromadzili się przywódcy 25 państw i 17 ruchów wyzwoleńczych, oficjalnie powołano Ruch Państw Niezaangażowanych. Ruch ten, który odcisnął piętno na swojej epoce, opowiadając się za dekolonizacją, rozbrojeniem i przeciwstawiając się rasizmowi, jest szczególnie nieobecny w zachodnich podręcznikach historii.