Portret mieszkańców Jastrzębia (górniczego miasta na Śląsku) – młodych mężczyzn i kobiet, którzy przybyli tu, by rozpocząć dorosłe życie. Jastrzębie uzyskało prawa miejskie w 1963 roku, ale wciąż jest ogromnym placem budowy. Dzieci zjeżdżają ze zwałów węgla, położonych między blokami mieszkalnymi. Młode kobiety, ubrane w robocze kurtki, szukają mężów. Życie mieszkańców podporządkowane jest komunikatom wydawanym przez radę kopalni. Dni robocze upływają w kolejkach i przy słuchaniu radia, a dni wolne – na festynach i występach orkiestry górniczej. Boks na ringu i bójki na ulicach. Reżyserski debiut Stanisława Manturzewskiego, socjologa, dziennikarza i dokumentalisty, zrealizowany we współpracy z operatorem Stanisławem Niedbalskim.